Malzemeler:Nako pırlanta,5 nolu şiş..

Arka yapılışı:
78 ilmek başlanır, 2 sıra 1+1 haraşo örülüp 48 cm düz örgü ile devam edilir. 2 sıra haraşo örüp ilmekler bir defada kesilerek bitirilir.

Ön yapılışı:
40 ilmek başlanır, 2 yanda 3’çer ilmek ters, aradaki 34 ilmek 60 cm V ajur model örülür.
Bu parçadan 2 adet yapılır, omuz kısımlarından yatay, alt etek kısımlarından dikey olarak dikilip bitirilir.

Yapılışı:İpliğin yönünü kendimize çevirip 1 ilmek düz örülür,
Hemen yanındaki diğer ilmek de düz örülür, iplik önden arkaya şişin üzerine atılmış olur, Şişin üzerindeki iplik , düz örülen 2 ilmeğin üzerinden geçirilir , tüm sıra bu şekilde tamamlanır. Örgünün arka yüzünde tüm ilmekler ters örgü yapılır.

Sıra dönüşünde sağ alttan çıkarak sol üstteki deliğe çapraz olarak batıp, alttaki delikten iğneyi çıkartın. İpliği çok çekmeyin.

İkinci sırada bir alta inerek A şeklinde olduğu gibi işlemeye devam edin.

Çapraz işlemelerde her çarpıyı tek olarak işleyip devam edin.

Kanaviçe işlerken iplikleri sayılabilecek kumaşları tercih edin. (Etamin ya da sayılabilir keten gibi).
Kumaşın en ve boy ipliklerinin tam kare olmasına dikkat edin.
Kullandığınız iğnenin ucunun küt olmasına özen gösterin. (Kanaviçe iğnesi kullanın).
İşleyeceğiniz desenin karelerine göre kumaş üzerinde yerini sayarak tesbit edin.
Kanaviçe için muline ipliği tercih edin. İpliğin katlarını ayırarak 3 ya da 4 kat olarak işleyin. (Desenin büyüklüğüne göre).
İşlemeye başlarken düğüm atmayın. 2-3 cm. iplik uzantısını bırakın. Daha sonra ipliği altta araya alın.
Görünümünün güzel olması için hep aynı yönde işleyin.
İşlemenin tersinde ipliklerin aynı sırada olmasına dikkat edin.
Kanaviçe işlerken ipliklerin bükülmemesi için iğneye çok uzun iplik geçirmeyin. İpliği çok çekerek sıkı işlemeyin.
Desenin büyüklüğüne ve kullandığınız kumaşın gözlerine göre muline nakış ipliğinin katlarını ayırarak işleyin.
Kanaviçe için muline ya da yün kullanın.
Sayılamayan kumaşın üzerine işlerken kanaviçe bezi kullanın. Desen büyüklüğündeki kestiğiniz bezi kumaşa teyelleyin. Gözlerini sayarak işleyin. Daha sonra işleme bitince kanaviçe bezinin en ve boy ipliklerini tek tek çekerek çıkartın.
Küçük desenleri işlerken kasnak kullanın.
İşlediğiniz kanaviçeyi tersten Utüleyin.

Orijinal ve güzel bir işleme tekniği olan Tel kırma işi Türklere özgü bir işleme sanatıdır. 19. yy.dan bu yana yapılmakta olan Tel kırma işinin diğer adı ise Bartın işidir. Tel kırma işi işleme sırasında tel, makas kullanılmadan el yardımı ile yukarı aşağı doğru hareket ettirilerek kırıldığı için bu isimle adlandırılmıştır.

Tel kırmada kullanılan tel, madensel tellerden yapılır. Görünüm ve genişlik olarak gelin telini andırır. Tel kırma tekniğinin özel iğnesi vardır. Yassı ve kısa olan bu iğnenin baş kısmı geniş olup uca doğru incelir. 2,5-3 cm boyunda tül deliklerinden geçebilecek genişliktedir.

İşlemede yapılan her bir iğne puanından sonra tel el ile kırılarak koparılır. Tel kırma tekniğinde desen kumaşa sayılarak geçirilir. Be nedenle sayılabilen kumaşlar tercih edilmelidir.

Geçmişte daha çok çarşaf, yastık örtüsü, kırlent, karyola eteği, bohça, yatak örtüsü, vb ürünlerde uygulanan tel kırma, günümüzde oda takımlarında, masa örtüleri, panolar, kırlentler, abajurlar, kutular, tuvalet takımı, dış giyim (bluz, pantolon, fantezi elbiseler vb..), giyim aksesuarları (çanta, kemer, eşarp, şal, etol, şapka vb…) gibi ürünlerde kullanılmaktadır.

Malzemeler:bambu çanta sapı,1 adet düğme,zevkinize gör ip…Yapılışı:55 ilmek başlanır. Düz örgü ile 2-3 sıra örülür ve daha sonra yanlardan 1ilmek içerden 2-3 sırada bir 1’er ilmek kesilir. 40 ilmek kalınca 12 sra daha örülerek ilmekler kapatılır. Bunun gibi 1 parça daha örülür. Kenarlardan dikilerek iç kısmına astar geçirilir. Ağız kısmından içe doğru 4’er cm kıvrılarak çanta sapları dikilir. Çantanın ağız kısmına 10 ilmek başlayarak 24 cm ayrı bir parça örülür, uç kısmına büyük bir ilik açılır ve çantanın arka yüzüne dışardan sabitlenerek dikilir. Ön yüze de büyük bir düğme dikilerek, ilikten geçirilir ve çanta bitirilir. Çantanın içine ayrıca para cüzdanı olarak kullanılabilinen, dikdörtgen şeklinde bir parça örülür, dikilerek içi astarlanır ve çanta ile kullanıma hazır hale getirilir.

renkrenk çok şık kolyeler…yapılışı çok kolay zevkimize göre değişik tasarımlar üretebiliriz..diğer modeller için yazının devamına bakın lütfen…

Topları oluşturmak için : 15 cm uzunluğunda yün kesilir. Uç kısmına gevşek bir düğüm atılır. Uçlar düğümün üzerine sarılır. İstenilen büyüklüğe gelene dek yün sarımına devam edilir. Avuç arasında yuvarlanarak keçelemeye hazırlanır. Kaynar sabunlu su dolu bir kap içerisinde yuvarlayarak yünler sıkılaşana kadar keçelenir. Eşit boyda toplar oluşturmak için aynı uzunlukta yün sarımı yapılmalıdır.
Çiçek ve yaprakları oluşturmak için : İstenilen renkteki yünler özel keçe fırçasının üzerine yerleştirilir. Özel iğne ile yün lifleri birleşene kadar dövülür. İstenilen çiçek ve yaprak oluşturmak için şekil vererek ve yün lifi eklenerek iğne ile uygulamaya devam edilir. Not : Islak keçeleme uygulayarak kumaş meydana getirdikten sonra yaprak ve çiçek kesmek de mümkündür. Meydana getirilen çiçek, yaprak ve toplar sicimden geçirilerek birbirine eklenir, en sonunda sicimin ucuna kolyenin kopçası bağlanarak kolye tamamlanır.

El Nakışı

Geleneksel sanatlarımız içerisinde kültürel değerlerimizin önemli bir parçasını oluşturan el nakışı, kuşaktan kuşağa gelişerek, çeşitlenmiş ve zenginleşmiştir.

Eski dönemlerde Türk evlerindeki eşyalar arasında  dokuma işleri büyük yer tutmaktaydı. Bunlar sandıklarda bir tür aile hazinesi olarak muhafaza edilir, nadiren ortaya çıkarılırlardı. Bir anlamda işlemeler törensi bir özelliğe sahipti. Genç kız ve kadınların elinden çıkmışlardı; o genç kız ve kadınlar ki, hiç denecek kadar az bir malzeme ile sadece el emeği göz nuru dökerek harikulade güzel ve değerli eserleri adeta yoktan var etmişlerdir.
        
Bu işlemelerin anlatım gücünü yalnızca teknik mükemmellik ya da başarılı kompozisyonla açıklamak yanlış olur; asıl bunları işleyenlerin coşkusu, kendilerini sözle anlatmalarına izin vermeyen bir toplumda duygularını, isteklerini, ümitlerini el işiyle dile getirmeleri, bu işlemelere güzelliğini verir.
        
Anadolu’yu dolaşan gezginlerden Braun-Wiesbaden bile, aslında politikayla ilgili olduğu halde şu tespiti yapmadan geçememiştir: “Türk kadınları bazı konularda gerçekten çok büyük beceri gösterirler. Mesela çok güzel işlemeler yaparlar. Haremlerde yapılan işlemelerin figürleri, renk kompozisyonu, her Avrupalının hayranlığını uyandırır; bu yeteneğin sadece arılarla karıncalarda olduğu gibi tıpkı kuşaktan kuşağa aktarılan bir içgüdüden kaynaklandığı iddiasına asla katılmıyorum; zira bir arı peteğini hep aynı şekilde yapar, oysa Türk kadınlarının işlemeleri öylesine büyük çeşitlilik ve anlamlı yeniliklerle doludur ki, bunların herhangi bir sanat duygusu olmaksızın yaratıldığı asla düşünülemez.”

Tarihlere damgasını vurmuş paha biçilemez güzelliklerin mimarı kültürümüz ve medeniyetimiz, ne yazık ki dejenere olmaya yüz tutmuş, yeni neslimizin ilgi alanından çıkmış, hiç akla gelmez olmuş ve bu ilgisizliğe inat Avrupa insanının araştırma konularının baş tacı olmuştur.

Oysa ki ne saf ne temizdir kültürümüzün eserleri; desenlerinde ve renklerinde neleri barındırır; ne aşkları, ne destanları, paha biçilemez onca anıyı… Bir çift nasırlı el, bir çift yorgun göz bütün bunların mimarıdır.Yaşanılan ve düşünülen acı tatlı her şeyin, desenlerin ışıltısında ileriki nesillere ışık tutma çabasıdır el nakışı

 Bu işlem için gerekli malzemeler : Özel keçe iğnesi; uzun ve dayanıklı telli bir fırça veya kalın sünger. İğne keçelemenin en yaygın yeri kumaş üzerine aplikedir.

Kumaşın üzerine yapmak istenilen şekil çizilir,

İstenilen renkteki yün lifler şeklin üzerine yerleştirlir,

Kumaşın altına iğnenin kırılmaması için özel fırça ya da sünger yerleştirlir,

iğne ile yün lifleri üzerine bastırılarak kumaşa geçirilir. Yün lifleri kumaşa iyice işleyene kadar iğneleme işlemi tekrarlanır. Ön yüzde yün lifleri yassılaşınca, arka yüzde de top top kumaşlar çıkmış olduğunda işlem tamamlanmıştır.

İplik , şekilde görüldüğü gibi firketeye ortadan düğümle bağlanır,

Tığla tam ortadan 1 zincir çekilir,

Firkete kendi ekseni etrafında döndürülerek iplik firketeye sarılır, 

Bir önceki sırs ile yeni sarılan iplik tam ortadan zincir çekilerek sabitlenir,

Firkete tekrar ekseni etrafında döndürülerek iplik sarılır, 

Firketeye yeni sarılan iplik bir önceki sıra ile tam ortadan zincir çekilerek sabitlenir, 

Bu işlem istediğimiz ölçüde büyütülerek devam edilir , iplik sıraları firketeden çıkarılarak bekletilir, 

Başka bir renk iplik ile yukarıda ki işlemler tekrar edilerek ayrı bir parça oluşturulur, 

Parçalar karşı karşıya getirilerek üçerli iplik grupları tığla döndürülerek birbirinin içinden geçirilir,

Yeşil ipliğin içinden renkli iplik geçirilir , renkli ipliğin içinde bu kez 3 sütun yeşil iplik geçirilir, 

3 çerli iplik grupları tığ yardımı ile birbirinin içinden geçirilir, 

Her iki parçadaki tüm iplikler 3 çerli gruğlar halinde birbirinin içinden geçirilerek örgü tamamlanır. 

Örgünün ön yüzü 1 ilmek düz örülür,

1 iplik önden şişe 1 kez dolanır.İlk sıra bu işlemle tamamlanır,

İkinci sırada : Örülen ilmekler örülmeden sağ şişe alınır,

Üste atılan iplikler serbest bırakılır.Tüm sıra bu şekilde tamamlanır. İplik sağ şişin başında kalır,

6 ilmek 3+3 şeklinde örülmeden çaprazlanarak sağ şişe alınır.Tüm ilmekler sıra sonuna kadar bu şekilde çaprazlanır,

Tüm ilmekler sıra sonuna kadar bu şekilde çaprazlanır… Sıra bittiğinde ipliği beklettiğimiz başlangıç noktasına gelmiş oluruz..

Örgünün arka yüzünde tüm ilmekler ters örülerek çaprazlar açılır. 1.ci , 2.ci , 3.cü sıralar tekrar yapılır…  

Sağa çaprazlama işleminde ilk 6 ilmeğin soldaki 3 ilmeği ile, ikinci 6 ilmeğin sağdaki 3 ilmeği ortalanarak, bu kez sağa çapraz işlemi yapılır. Örülmeden sağa çaprazlanarak yine ipliğin olduğu başa dönülür…Örgünün arka yüzünde tüm ilmekler ters örülerek çaprazlar açılır 

Örneğimizin bitmiş son hali.